KABOUTERKES EN CO (4)

Maandag. Opperkabouter Matanza, geveld na het zware weekend.
"Amai, wat heb ik mezelf toch aangedaan. Het lijkt hier wel Fawlty Towers."

Dit is kabouter Dorito. Elsbabbel had hem vastgekend want ze wou NIET naar huis. Kabouter Korte Vinger zat nog vast tussen de bomen, kabouter Daan hadden we in de koffer gestopt en kabouter Mijnwerker was vastgebonden aan de tafelpoot. "Leve de girlsssss", riep kabouter Yannic.

Liefste kabouter Matanza en kabouter Yannic,
1000 x dank
voor goddelijke spijs en drank
voor 't lachen tot we scheel zagen
voor 't bedienen op ons vele vragen
voor de warmte van het vuur
en het opblijven zelfs tot een onmenselijk ochtenduur
we hopen dat we niet op de zwarte lijst belanden
en volgend jaar opnieuw onze duivels mogen ontbranden ????

Kabouter Sas en kabouter Korte Vinger
Kabouter Kikker en kabouter Daan
Kabouter Dinsdaglief en kabouter Mijnwerker
Kabouter Elsbabbel en kabouter Dorito

KABOUTERKES EN CO (3)

Het nemen van sommige zware hindernissen op onze zondagse wandeling was voor velen niet zo'n makkie na de bourgondische maaltijden. Te hoog gegrepen ? Of te breed uitgedeind. Of was het de lever die in de weg zat ?

De winterzon was van de partij. Daar had Yannic voor gezorgd. De zweetborsten van Elsbabbel werden de discussie van de dag.

Kabouter Sas - met rode trui - maant haar kleuters aan : "Allemaal netjes op een rij en kijk waar je jullie voeten zet"

Zondagavond. Kabouter Mijnwerker belt naar huis. "Neen, kindjes, we komen nog niet naar huis. We blijven een extra nachtje want de batterijen zijn plat. Die van jullie moeder, die van mij en die van onze auto".

KABOUTERKES EN CO (2)

Niks kan meer deugd doen dan een flink uit de kluiten gewassen wandeling na de excessen van de vorige avond. Het wild was echter in paniek gevlucht gezien de grappen en grollen van de
luidruchtige Roeselarenaars.
Wandeling nr. 27.
(de 26 vorige hadden we ook al geprobeerd !)



















De kabouterkes hadden hier en daar een aanwijzing gedeponeerd om ons te lokken naar hun biergrot. Elsbabbel is er echter van overtuigd dat we die ook wel hadden gevonden zonder hun
sympathieke hulp.

Opperkabouter Matanza met in zijn kielzog kabouter Mijnwerker, kabouter Korte Vinger, kabouter Sas en kabouter Kikkerpoel bij de oversteek van een gevaarlijke barrage.

De opperkabouter en zijn toffe madam hebben ons cullinair rotverwend. Menu vrijdagavond : Camembertsoep - gegrilde eendenborst met gratin dauphinoispatatjes en een sausje van elfjeshoning en rozemarijn - appelcake. Menu zaterdagavond : scampietjes met lookboter - everzwijnstoofpotje met raapjes en worteltjes en goudgeel gebakken kroketjes - ijs en Chouffelikeur. Njamienjamie.

Einde dag 2. Vrouwen aan de drank (de mannen lagen al ONDER de tafel)

KABOUTERKES EN CO (1)

Elsbabbel heeft dit weekend een heerlijke bijna 4-daagse doorgebracht met een aantal vrienden op een plaats die uitkijkt op het feeëndal waar de kabouterkes nog bier brouwen.
Ogen die plakken van vermoeidheid, kuiten die pijn doen en een overvolle pens zijn een paar van de gevolgen...




Ons logeeradres, een absolute aanrader voor wie in pure stijl 'ardennois' ongedwongen wil genieten van een toch wel prachtig lapke België en van elkaar.
Site : www.lavieilleforge.be.tf.

Dit is Montie, de vroegere schrik van het dorp.

Onze gastheer, opperkabouter Matanza, vertoonde erg veel gelijkenissen met deze boeboe al moeten wij toegeven, dierbare menigte, dat dit tegen het einde van het weekend ook wel gezegd kon worden van de rest van het gezelschap.

Einde dag 1. Ik ben nog aan het nadenken hoeveel geld ik zal vragen om deze foto niet duidelijker te publiceren.

EFFE WEG

Lieve fanclub,

Elsbabbel verdwijnt voor enkele dagen.
De everzwijnen zijn al gewaarschuwd van haar komst en vervolgens onmiddellijk gevlucht.
Zoals je kan zien op de foto, heeft ze haar favoriete outfit aangetrokken. Ze weet alleen nog niet in welk gaatje ze het kabeltje zal steken.
Enfin, maandagavond krijgen jullie verslag (als mijn toetsen niet geblokkeerd geraken natuurlijk).

Kusje en tot maandag.
xxx
Elsbabbel

Pee Es : Ze gaat eerst nog even langs bij Ikea.
Murke gaf haar een lijstje mee. Ziehier wat Elsbabbel moet meebrengen : een ophangrail en 1 MINNEN DRAKE pluche speelgoeddraak. Wat zou hij toch van plan zijn ?

WANDELSTOK

SCHWUNGTOILETTEN

De toiletten van Schwung worden dit jaar opgevrolijkt met levensgrote foto's van de vrouwelijke medewerkers.
Bovendien worden geluidsbandjes ingesproken :
"Is this what you call your animal ?"
werd reeds ingekreund door Dinsdaglief.

SCHAT

"Schat, zou je opnieuw met mij trouwen ?"

"Ja ! Zot gat."

Wel, dat is het mooiste compliment dat ik ooit gekregen heb.

THE STRAT PACK

Gisteren ben ik vooral bezig geweest met de DELETE-woorden :
ksn, wssn, strkn. Er moet daarover niet gezeurd worden, die dingen moeten nu eenmaal regelmatig gebeuren.
Ten huize Elsbabbel toch.
Diegene die het tegendeel beweert, moet maar eens zijn adres geven. Dan kom ik ter plekke eens grondig uitvlooien hoe het anders kan.
Enfin, Elsbabbel maakt er helemaal geen probleem van. Ze koppelt dit altijd aan het opzetten van een toffe CD, volumeknop maximaal open. Als de achterdeur van mijn buurvrouw dan open staat, vliegen de Red Hot Chili Peppers zo in haar sla.
Gisteren heeft Elsbabbel echter een DVD opgelegd. Normaal koopt ze die dingen nooit, ze gaat ze eerder huren, maar aan deze kon ze niet weerstaan : DE FENDER STRATPACK n.a.v. 50 jaar Stratocaster. Een rit van 180 minuten ! Mijn dweil ziet het helemaal zitten.

The Crickets openen met Albert Lee en Brian May. Ze spelen oude nummertjes van Buddy Holly.
Niet zo boeiend, gewoon wat warm lopen noem ik dat. Alhoewel je dat eerder van professionele atleten gaat verwachten en niet van een Stratocaster.

Vervolgens treden Hank Marvin en zijn broer Ben aan. Deze ex-The Shadows-man speelt wat houterig en krijgt het goede geluid niet echt te pakken.
Tijd om de matten uit te kloppen.

Jahoe ! Wat gooien ze daar op het podium ! Theresa Andersson. Who’s the hell is Theresa ?
Dit moet absoluut een strategische zet zijn van de makers van deze DVD, de idee om deze dame op het podium neer te poten kan enkel uit een mannelijk brein voortspruiten. Eentje met dollartekens in zijn ogen. Want zoveel is zeker : Theresa verkoopt. Zelfs wanneer ze de gitaar inruilt voor een viool en er met Albert Lee vrolijk tegenaan gaat.
Daag Theresa !
Nu is het wel aan MIJ. Waar blijven die gitaargoden toch ?

Mijn gebeden worden verhoord. Letterlijk. GENESIS !
Of toch een deeltje ervan onder de vorm van Mike Rutherford. Samen met Paul Carrack (Mike and the Mechanics) brengt hij o.a. How long en While my guitar gently weeps. Klinkt goed, maar geen spektakel.

Eventjes de emmers wegzetten en mijn strkplnk bovenhalen want nu komt Gary Moore.
Die verdient het gewoon dat Elsbabbel even stilstaat om te genieten van zijn kunnen. Gary laat zien dat een STRAT en Blues het perfecte huwelijk vormen. Ja zeg, genieten tot in het kleine teentje heet dat dan.

Maar enfin, wat gooien ze daar nu op het podium ? Jamie Cullum !
Het gaat hier toch over een gitaar-DVD ?
Hetzelfde geldt voor Amy Winehouse. Weer geen idee wie dat is. Geeuw. Doorspoelen.

Dan komt Paul Rogers op de proppen. Wat een GEWELDIGE VENT (Murke, ik moet eens 'klappen' met jou !!!). Wat een fantastische zanger ! Stoom uit mijn strkzr en uit de TV.
Vwoila, daar zat ik nu al de hele tijd op te wachten en het publiek blijkbaar ook.
Allright now, klassieker ten top, brengt hij met Brian May. Vervolgens komt Joe Walsh hem vergezellen.

Nadat Paul Rogers weer tussen de coulissen verdwijnt (jammer !), mag Walsh alleen.
Komaan, Joe, hoe zie jij er tegenwoordig uit zeg ? What you’re chewing on ?
Toch wel ver weg van The Eagles, man !

Allez, Phil Manzera dan maar. Roxy Music.
Te pruimen. Niet echt mijn ding.

Hallo ! Wie we daar hebben ! David Gilmour, shine on you crazy diamond !
Wat een geluid. En dat dat allemaal zo eenvoudig lijkt.
Hemelse David, hou het verder echt maar bij je gitaar, het zingen gaat je niet af.
Maar voor de rest geen kwaad woord. Floyd heeft voor eeuwig mijn hart gestolen.

Trouwens, dat zingen kan toch nog slechter. Onder de vorm van Ronnie Wood.
Hij klinkt als een roestig hekken.

Allez, en nu alle sterren samen. Stay with me. Ik bekijk ze nog eens goed.
Er staat daar nogal wat op dat podium. Da’s gewoon honderden jaren classic rock samen
en dan denk ik alleen nog maar aan hun leeftijd.

Elsbabbel heeft wat gemengde gevoelens bij deze DVD.
Soms is hij echt de moeite, soms snapt ze het plaatje niet. Wat doet Cullum daar in godsnaam ?
Ook heel duidelijk blijkt dat de meeste muzikanten toch wel beter presteren met hun eigen band en geluid.
Voor Elsbabbel was het hoedanook een zeer aangename manier om de DELETE-woorden tot een goed einde te brengen.
Wie hoor ik daar roepen ? Murke ? Aha, ge wilt de DVD bekijken ?
Hij zit al in uw brievenbus !
Zet uw strkplnk maar gereed.

Hoogtepunten :
- Albert Lee – Country Boy
- Gary Moore – Red House
- David Gilmour – Marooned/Coming back to life
- Paul jiepiejajee Rogers

BLIJVEN LACHEN, GEVLEUGELDE VRIENDEN !

WHAT KIND OF LITTLE GIRL WERE YOU ?

Tomboy

What kind of little girl were YOU?
brought to you by

DE WENKBRAUW VAN MIJN VADER

Mijn vader had vroeger een eigen manier om ons op zondagochtend op een redelijk uur aan de ontbijttafel te krijgen. Hij draaide de volumeknop van de stereo op maximaal en zo donderden wij letterlijk uit ons bed op de muziek van Die Walküre van Richard Wagner.
Dat ging vaak de hele zondagochtend door want klassieke muziek was zijn stokpaardje en zijn collectie was fenomenaal.

Hij had grootse plannen, mijn vader : hij wou zijn brede kennis over klassieke muziek absoluut aan zijn kinderen doorgeven.
Het werd een éénmansmissie.
Ik had destijds namelijk een vriendje. Een buurjongen.
Stel je er niet veel van voor want het was een 'haagliefde' : wij konden enkel kijken naar elkaar door de dikke beukenhaag.
In die tijd was dat nog voldoende.

Mijn vriendje echter was 'rock'. Hij droeg een boerenhemd, Kicker's en Levi's en bovendien hoorde ik altijd keiharde muziek door zijn slaapkamerraam. Mijn vijftienjarige oren vonden die klanken véél interessanter dan violen, klarinetten, strijkers en piano.
Het vriendje nam tientallen cassettes voor mij op en ik werd steeds verliefder.
Op de muziek.
Bachman Turner Overdrive, Pink Floyd, Fleetwood Mac, Blue Oyster Cult, Focus, Rory Gallagher, Joe Walsh, Dire Straits, Kevin Coyne, Tom Robinson Band, Black Sabbath, The Kinks, Jimi Hendrix, Lynyrd Skynyrd, Judas Priest, Manfred Mann, .... mijn aftands cassetterecordertje begaf het bijna onder de hoge dosissen gitaargeloei.

Daar werd thuis deftig over 'geklapt'. Die muziek was des duivels, Kicker's en een boerenhemd konden nog net maar een Levi's jeans was geen optie.
Het werd een titanenstrijd. Psychologische oorlog. Nachtelijke traantjes. Tegendraads reageren. Slaande deuren met plamuursel dat uit de muren vloog.
RebELS was geboren. Ik gaf niet op. Never.
Het vriendje genoot ondertussen van talloze concerten in de ISO te Izegem. Hij maakte de prille edities van Rock Torhout mee terwijl ik achter die dikke beukenhaag bleef zitten.

Toen mijn vader terugkwam van een medisch congres in Engeland had hij een cadeautje mee voor mij : twéé platen van Pink Floyd (The dark side of the moon en Wish you where here).
Ik vond dit een ongelofelijk gebaar. Bovendien waren het 'limited editions', gedrukt in knalroze en koningsblauw vinyl. Hij vond Floyd best te pruimen en ik zal nooit vergeten hoe wij samen naar die platen luisterden.
Wat later kocht hij Introspection van Thijs van Leer. Deze Nederlandse fluitist kende ik natuurlijk van Focus. Ik haalde mijn cassetterecorder naar beneden en liet hem Focus horen.
De linker wenkbrauw van mijn vader ging naar boven. Dat was toch wel genietbaar vond hij, die fluit, maar de rest bleef des duivels en ongezond voor de oren van de doktersdochter.

De Levi's bleef onbespreekbaar maar Thijs van Leer had wel een brug geslagen tussen mij en mijn schitterende pa.
Hij is nu 69 en in zijn kast hangt ondertussen al jaren een jeans.
Zijn dochter heeft de destijds gemiste concerten ruimschoots ingehaald.
Ze geeft nog steeds niet op. Nooit.

BELLE EN HET BEEST

Het hondje hebben we al maar waar zou de echtgenoot zitten ????

GELUKKIGE VERJAARDAG JEF

WE ZIJN GELANCEERD !

Elke zichzelf respecterende classic rock-liefhebber

had het natuurlijk al lang in zijn agenda genoteerd :

27 mei 2006 - EXPOHALLEN ROESELARE

SCHWUNG

Dat Status Quo er een ongelooflijk feestje komt bouwen, was al geweten.

Maar nu, dames en heren, werd het tweede rockbeest in de arena gelaten en dat is niet minder dan de alom bekende bowhunting rock guitarist TED NUGENT.

Uniek, want het is 20 jaar geleden dat mister Nugent nog naar 'the old country' kwam. MEN ZEGGE HET VOORT !

Kom ons achteraf vooral niet vertellen dat het je spijt dat je er niet bij was !

Hou de Schwung website in de gaten, u zal de komende dagen zeer aangenaam verrast worden.

www.schwung

www.tnugent.com

http://en.wikipedia.org/wiki/Ted_Nugent

HOE DOEN ZE HET TOCH ???

It's magic.
Ruiten kunnen ze al.
Nu nog harten, schoppen en koeken.

http://www.bigfun.be/Movie/Delta+Flying_2.htm

KETCHUP

Al doende leert men.
http://www.youtube.com/p.swf?video_id=K2tSDHEp7gc&eurl=&iurl=http%3A//static13.youtube.com/get_still.php%3Fvideo_id%3DK2tSDHEp7gc

MOVING DAY

Happy moving day, Jef en Erna !
Het weer zit niet mee, het gezelschap zal des te leuker zijn.
Breek niet teveel potten en botten want ben maar tot 13 uur op mijn werk !
Alle geluk toegewenst aan de hele nest.

EUROPESE HOOFDSTEDEN

Test uw hoofdstedenkennis van Europa via deze zeer leuke site.
Vogelpiek !
Murke, ik reken op minstens score 9 bij jou.
Dinsdaglief, van jou verwacht ik hetzelfde gezien de branche waarin je werkt !
Elsbabbel heeft een 8. Landen correct maar soms toch aardig wat kilometers ernaast gemikt.
http://wetter.rtl.de/redaktion/gamechannel/europa_dart/index.php

WARME OPROEP

Pure nostalgie anno 1981.

Bekijk de automodellen ! Zoek elsbabbels' model !

Panische buurvrouw vanmorgen heel vroeg aan de voordeur. "Els, gij de koelbloedigheid zelve, dirèct meekomen". Ik schiet prompt in een bulderlach maar haar gezicht verkrampt. "Ik meen het hoor ! Er ligt een jongeman voor mijn oprit, knock-out."

Ik dus in mijn pyama, blootsvoets in mijn cowboylaarzen met de ritsen nog open, de straat op. Gelukkig was het nog donker, want Elsbabbel in 20 jaar oude pyama, 't is echt geen zicht. Het vriendinnetje staat er beteuterd bij. "Ik weet niet wat er scheelt", stottert ze, "hij zei dat hij zich niet goed voelde en toen viel hij". "Heeft hij epilepsie ?", vraag ik, maar het ontredderde wicht weet niets meer.

Op de grond een jongeman in de gietende regen, niet gekwetst op 't eerste zicht maar wel zéér bewusteloos. Buurvrouw is al naar de 100 aan 't bellen. Ik ontferm me over de jonkman en doe wat van me verwacht wordt : PARKIET ! Pols, ademhaling, reactie, kleur, inspectie, eventueel braaksel, toestand algemeen. Flauwe pols, klamme kerel, wijde pupillen, zwakke ademhaling.

Blauw zwaailicht ! Ambulanciers doen alles nog eens over en er wordt beslist toch maar MUG-interventie te vragen. Slachtoffer gestabiliseerd en weggevoerd, mee met grijnzende collega's. Gij ! Hier ! In pyama ! Ja ! Ik ! Hier ! In vol ornaat !

Aangekomen op mijn werk ben ik nog eventjes gaan kijken bij de spoedmannen en die hadden binnenpretjes natuurlijk. Pyamaverhalen doen vlug de ronde...

Basis EHBO zou verplicht in het leerpakket van het middelbaar onderwijs moeten zitten. Je kan niet geloven hoe die cursussen jeugd-EHBO, EHBO en ambulancier van lang vervlogen tijden me al van pas gekomen zijn ! Voor mij staat dit in hetzelfde rijtje als kunnen typen, zwemmen, fietsen en autorijden. 't Is nooit te laat om een cursus te volgen en je hoofd koel te leren houden. Vandaar deze warme oproep. Je leert er ook hoe je een ongeval kernachtig aan de dispatching moet doorgeven. Mijn deklutskwijtzijnde buurvrouw antwoordde op de vraag "Van waar belt u nu, mevrouw ?" het volgende : "Van uit mijn huis !"