New York

21 november 2009
Roeselare 5 uur 's ochtends. Het kost ons geen enkele moeite om op te staan. Nog gezwinder dan gezwind schieten we in onze kleren en djakkeren we even later met onze valiezen over de verlaten straten richting station. Deze dead city verlaten we vandaag voor een toch iets meer sprankelende stad : New York.

"De trein naar Brugge is afgelast wegens een personenongeval", roept de immer nasale stem door de luidspreker in het station. We kijken naar elkaar. Shit !
"Waar moeten jullie naar toe ?", vraagt ons een medereizigster. "Zaventem, my dear !"
"Ok, kruip maar in mijn auto, ik voer jullie naar Lichtervelde", stelt ze voor.
Merci, onbekende dame, we weten niet hoe je heet maar kussen onze en jouw pollekes voor deze Goede Daad van de week !

Na een verder vlekkeloos verlopende zo'n 8 uur durende vlucht, landen we op JFK.
Douanecontrole is vriendelijk, doch streng. Na afdruk van volledige hand en irisscan, pikken we de bagage op en kunnen we eindelijk de buitenlucht inademen van The Big Apple. Via de Airtrain hebben we vlot aansluiting op de metro via Brooklyn naar Manhattan. Dit is heel wat goedkoper dan een taxi en op de metro is er altijd wat te beleven. Wij hadden het geluk 2 neefjes aan het werk te zien die met hun danspassen en acrobatentoeren zo weggelopen leken te zijn uit Cirque du Soleil. De hele wagon was dolenthousiast. Ambiance ! De pet voor een fooi werd dan ook rijkelijk gevuld...

Zo'n drie kwartier later verlaten we het gat van het reusachtig groot metrostelsel onder de grond en komen meteen in New York's grootste gat boven de grond : Ground Zero. Ons hotel ligt aan de rand van dit immense litteken van de stad. Tientallen Bob de Bouwerkes zijn naarstig bezig met de heropbouw die tergend langzaam vooruit lijkt te gaan. Het is een indrukwekkend zicht.

Via Priceline boekten we Het Millenium Hilton hotel. Priceline is subliem : je bepaalt zelf hoeveel je wil uitgeven en in welk district je wil logeren. Vervolgens laten ze online weten of jouw bod geaccepteerd is en in welk hotel je logeert.
Wij slapen voor 90€ in een kamer die anders minstens zo'n 200€ per nacht kost. De snelle lift brengt ons naar de 15de verdieping. De kamer is uitgerust met een royaal bed, bureau, reuze flat screen, tiptop badkamer.
"You may hear some noise," verwittigde de receptioniste. 'We're under construction, you know !"
Ze bedoelt dat we wat geluidshinder kunnen ervaren door de werken op Ground Zero. We hebben er echter totaal geen last van gehad. En door voor zo'n deftige prijs te kunnen slapen, blijft het bij het gat van de eeuw in New York en niet in onze portemonnee...

In Belgenland is het ondertussen 20u, de klok in NY staat op 14u. Dit betekent dat we dus best nog een hele tijd wakker moeten blijven. Wandelen is de boodschap !
We laten ons meedrijven door de grote slagaders en de aders van de never sleeping city. Het is niet de eerste keer dat we hier zijn, doch de verwondering blijft nog steeds. Het is een prettig weerzien met deze old friend. Een in het lijf zittende moeheid kan ons niet deren, we laven de dorst in The Back Fence, een pub die wat lijkt op een stal. Er ligt strooisel op de grond; zo kunnen ze de resten van de apenoten die je hier op de grond mag dumpen, makkelijker samenvegen. 's Avonds zijn er hier steeds live optredens.

Het maagje knort. Gus'Place in Bleeker Streeft heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op ons. Ook de vorige keer kwamen we hier eten bij deze sympathieke Griek. Ik kies voor een 'sizzling rainbow trout'. De Nederlander aan het tafeltje naast ons is blijkbaar onder de indruk van mijn heerlijke forel, want hij bestelt er prompt ook eentje. Mijn halve trouwboek zit ondertussen te smullen van een Rib'eye.

Die nacht word ik wakker op 3u10 plaatselijke tijd. In België is het dan 9u10.
Leve het tijdsverschil !

Tip 1 : verrassend goedkoop boeken via Priceline
Tip 2 : Airtran + metro ipv taxi
Tip 3 : The Back Fence en Gus' Place


Millenium Hotel

Metro

Ground Zero

Gus'place


The Back fence

Waar zit ze toch ?

In de eerste letters van het alfabet !!!!

A Amsterdam - Arena - AC/DC
B Backstage hotel - Bed met bootje
C Cafe Nol
D Dylan Hotel

U hoort ons nog..................

Examentijd (2)

Charlotte was gisteren biologie aan ’t blokken.
“De biologie dit jaar was bère-interessant, mama, ’t gaat over DNA”. Vervolgens vlogen nucleotiden, helixen en waterstofbruggen rond mijn oren. Ze ratelde nog door over de evolutieleer, creationisme en de Big Bang. Over geologie en tektonische platen.

Ondertussen zat Thomas met een taalprobleem.
“F*ck ! Is het nu dineetje of dinertje ?”, vroeg hij.
“Ik denk dinertje, Toto, wat staat er in jouw cursus ?”
“Dinertje, “ antwoordt hij, “maar in mijn schrift staat dineetje, het stond zo op het bord !”

Lowie had het dan weer over de ‘inter…euh….interso….euh….intersociale examens’. Ik kijk al uit wat hij van die interdiocesane proeven terecht zal brengen.

En ja, inmiddels belde ook my husband eens naar huis. Of alles kits was, en zo. En dat zijn koffer vol bieren zat waar hij nog nooit van had gehoord. Allemaal voor in onze wijnkelder die nu een bierkelder zou worden. Hij klonk als een professor in de zythologie. Juist wat ik nodig heb in deze stressy tijden.

Examentijd

Morgen heeft Lowie examen aardrijkskunde. Ik heb hem vanmiddag een beetje klaargestoomd...

Verborgen Nederlands in Engelse liedjes

Dag Herman

Oké, ik pleit schuldig.
't Is hier veel te lang stil geweest. Wegens veel te druk.
Woensdag alleen al had ik 10 overuren. TIEN. 's Morgens om 8 u vertrokken en 's avons om 11u40 u terug thuis gearriveerd. Dagen die tegenwoordig zo gevuld zijn als een sardienenblik. Al goed dat het vandaag regent. Een mooie excuus om de Veluxen en onze auto's, die stilaan verdwijnen onder een dikke laag vuil stof, alweer niet te moeten wassen en het onkruid dat welig tiert in onze voortuin nog meer te laten tieren.

Sorry, nonkel Rik, ik heb de bruine enveloppe waarop je nog zo mooi schreef 'Voor Els' pas nu opengedaan. Je weet dat ik van poëzie hou en deed me 2 dichtbundels van een vriend van jou, Herman Leenders, cadeau. Heel erg bedankt. Ik heb genoten. Van frisse poëzie die lichtvoetig door het leven gaat met fijne pointes. Poëzie die een glimlach tovert op mijn gezicht. I like it !

Mijn grote idool heet trouwens ook Herman. Herman De Coninck.
15 Was ik.
En crazy in love op de teksten van Herman.
Zijn toen verschenen dichtbundels kon ik in Roeselare enkel op bestelling krijgen.
Maar ik was 15 en ongeduldig, dus nam ik de trein richting boekenbeurs Antwerpen. Ik wist dat hij daar die dag zou signeren.

En ja, daar zat hij, Herman De Coninck.
Netjes op de afspraak.
Er stond niemand te wachten en ik ben zeker 4 keer langs de tafel gepasseerd vooraleer ik aan hem persoonlijk de dichtbundels kocht waarvan ik al zo lang droomde.

Herman glimlachte naar mij. Bloedrood werd ik.
"Wil je dat ik er iets inschrijf ?", vroeg hij.
"Dat hoeft niet", zei ik, "ik wil ze vooral hebben" (en koesteren, dacht ik).

Ik heb enkele vrienden die poëzie pretentieus vinden maar ik heb het ze al lang vergeven. Zij kregen tijdens hun humaniorajaren gewoon de verkeerde gedichten in hun strot geduwd.

De poëzie van Herman De Coninck is echter zo fris, alsof je 's morgens met blote voeten over een met ochtendauw bedekt vers afgereden grasperkje loopt.
Ik hou van de onverwachte pirouettes, de plagerijtjes.
Zijn taal is ongekunsteld, speels en vaak verrassend direct.

Herman stierf in 1997 op straat in Lissabon in de armen van Anna Enquist, een Nederlandse schrijfster. Zij probeerde hem nog vergeefs te ranimeren maar de hartaanval was fataal, de levensnoodzakelijke bloedvaten bleven voorgoed verstopt met niet uitgesproken letters, woorden en verzen.

Nu ben ik 44.
En nog steeds verliefd. Op de teksten van Herman.
Hij was 53 toen hij stierf.
Ik ben hem aan het inhalen.

Daarom, beste andere Herman, Herman Leenders, een gedicht van jou op dit blogje en daarna eentje van mij dat er weliswaar echt niet aan kan tippen.

Haar glimach een goudvis
onder een laag ijs.
De deur een blikkerend schild
waarmee zij haar belager verblindt.

Zij wentelt de blik af
die haar borsten begeert.
Zij kiest een harnas,
bestijgt haar hakken

en bevrijdt zich uit de kast.

Herman Leenders, Speelgoed.


tussen jouw wortels
wil ik me nestelen
tot het lente wordt
en de sneeuw
haar zachtheid verliest

door jou
uit de winter getild
zal ik wachten
tot de botten barsten
boordevol leven
bloemen van licht

zoals de eeuwen
in jouw takken wonen
als vreemde vogels
zo wil ik zijn
stil en roerloos slapen
in jouw nesten

als het ochtend wordt
zal ik leven voelen
jouw takken
als warmende armen om me heen

ik ben een mus
en snij vleugels uit honingwas
een weg door de wolken
een antwoord uit kristal
ja, ik wil

els

Her-wel-dik !

In New York kochten we ooit dit woordenboekje. 'Just enough Dutch. How to get by and be easily understoond.' Ik MOEST het gewoon hebben. Het is een piepklein vreselijk slecht vertaalwoordenboekje Engels-Nederlands voor Amerikanen. Ik herinner me dat ik werkelijk stond te bulderen van het lachen tussen de rekken en de verkoopster me maar vreemd aankeek toen ik maar niet uit mijn slappe lach geraakte aan de kassa. Geniet mee van enkele schitterende passages.


Geweldig. Her-wel-dik
Langzamer zeggen. Lung-zah-mer ze-ken.
Hoe heet U ? Hoo hate oo ?
Ik heb twee dochters. Ik hep tway dokters.
Bent u een Belg ? Bent oo Belk ?
In het zuiden. In et zo-ee-den.
Het spijt me dat ik laat ben. Et spate mer dut ik laht ben.
Het vliegveld. Et veel-velt.
Het strand. Et strunt.
Utrecht. Oo-trekt.
Een bakker. En bukker.
Een tandarts. En tunt-arts.
Een garage. En hah-rah-zher.
Een ziekenhuis. En zeeken-ho-ees.
Een nachtclub. En nukt cloop.
Een stuk zeep. En stook zape.
Een asbak. En us-buk.
Een taxi. En tuksee.
Vuilnisbakken. Vo-eel-nis-bukken.
Koelkast. Kool-kust.
Afwasmiddel. Ufwus-middel.
Maandag. Mahn-duk.Zeer tandvlees. Zair tunt-vlays.
Veiligheidsspelden. Vey-lik-hates-spelden.
Tanpasta. Tunt-pus-tah.
Een strandbal. En Strunt-bul.
Een kurketrekker. En ker-ker-trekker.
Twee rollen beschuit. Tway rollen ber-sko-eet.
Champignonsla. Chum-peen-yon-slah.
Sinaasappels. See-nahs-uppels.
Ik heb pijn in mijn rug. Ik hep pain in mane rerk.
De prijs per dag. Der preys pair duk.

Dankjewel

Op het werk kregen we een heel leuk briefje van een patiënte :

Hi !

Dank zij jullie kan ik ze af en toe weer laten uithangen en soms eens laten ophangen !

Ollie's hond

Zwembroekenlol

Sommige mensen zijn geboren komieken. Lejeune is er zo eentje. De manier waarop hij zijn belevenissen, grappen en fratsen vertelt, is fenomenaal. Hij zou als stand-up comedian zonder enige moeite een publiek zéker een uur lang kunnen laten blèten van 't lachen.

Lejeune had een nieuwe zwembroek nodig. Samen met zijn vrouw ging hij er eentje kopen bij Sportline. Hij vond ze echter nogal prijzig tot zijn loederig oog op een rek met afgeprijsde artikelen viel. Hij paste de afgeprijsde zwembroek en vroeg zijn vrouw, Katleen, of ze hem mooi vond.

"Wat denk je, Katleen, staat hij me ?"
"Baja, banee, bakweetnietgoed," zei Katleen.
"Zoek een keer een verkoopster," riep Lejeune.
Katleen gaat vervolgens een verkoopster halen en Lejeune, de stoere biker, paradeert ondertussen fier als een gepiercte haan in zijn nieuwe zwembroek en vraagt of die hem past.
"Eigenlijk wel, meneer", zegt de verkoopster, "maar als je van plan bent hem mee te doen, zullen je ook het bovenstuk van de bikini moeten kopen !"


Lejeune en Katleen in full action

Vers geperst

Onze vrienden Fre en Belle zijn de trotse ouders geworden van een heel flinke zoon JONA. Juta heeft er dus een broertje bij.
Geen wonder dat het hier in Roeselare gisterenavond zo gedonderd heeft en er nogal wat waterlast was.

Proficiat !

Gratis peeling

Een dagcrème en een kohlpotlood. Meer zal je hier niet vinden in de badkamer.
Oh ja, een stuk heerlijk romige zeep, bubbelbadschuim en rozenblaadjes voor in 't bad ook. Gekregen met moederdag.

Ik maak me geen zorgen over kraaiepootjes of een minder veerkrachtige huid. Waarom zou ik rimpelvrij moeten zijn ? Laat mij maar gewoon uitzakken zoals de natuur dat beslist. Mijn wederhelft zal er heus geen aanstoot aan nemen als mijn lichaam zwaartekrachtsgewijs rare vormen begint aan te nemen. Na je veertigste heb je geen keuze meer tussen plooien zonder buik of een buik zonder plooien.

Ik heb wél een nieuw geurtje en loop op vederlichte voetjes in een wolk van viool, jasmijn, witte musk, mandarijn, aardbeisorbet en caramelpopcorn.
Het werkt op hem . Ik word bedolven onder gezoen. In combinatie met een stoppelbaard krijg ik er op die manier een gratis peeling bovenop !

De nieuwe Marilyn

Voor slimme mensen

Wie weet de oplossing voor dit raadseltje ?


1 2 3 4

h v h v

1 2 3 4

h v ?

Feestweekend

feestbeesten Tibo en Lowie

Ben weer een beetje in de plooi. Het dagje verlof heeft me gisteren ferm deugd gedaan na een heerlijk bourgondisch weekend : zaterdag dubbel communiefeest Lowie en neefje Tibo, en zondag familiefeest Devos. Gisteren zat ik bijgevolg met een 'foie gras'.

Het meest memorabele moment was toen Lowie met de hele groep vormelingen de kerk binnenkwam, zag ik dat hij zijn hemd helemaal opengedaan had en de slippen uit zijn short hingen. Zijn hemd ging bovendien ook bijna van zijn schouders. De rebel was dus niet akkoord gegaan met onze vestimentaire aanwijzingen. Ik viel enerzijds haast van mijn stoel, maar anderzijds moest ik ook hard lachen met Lowie die meer op een boer dan op een communicant leek. Ook de ouders rondom ons vonden dit eigenlijk wel vermakelijk.

Zondag familiefeest onder een stralende zon. Vijfenzeventig Devoskes samen, een héél vossenhol, verzamelde vanuit alle hoeken uit Belgenland. Mijn schoonvader stal de show door met zijn rolstoel bijna in de vijver te sukkelen. Maar de quote van de dag kwam van een naar Limburg uitgeweken neef : "Jawadde, Frank, ik dacht gij ooit ging trouwen met een klein madammeke met platte kop waar ge uw pint op kon zetten !"




Elsbabbel en haar springkids

LOL

Gisteren 2 x in 5 minuten goed gelachen.

De eerste keer toen een tros wielertoeristen voorbijzoefde en de volgwagen op zijn dak een reclamebord had waarop stond : 'Verse puppies'.

De tweede keer toen we een joggende dame tegenkwamen. Op haar T-shirt stond 'Lopende zaken'.

Luchtalfabet

De Australische Rhett Dashwood heeft een alfabet gemaakt met luchtfoto's. Hij gebruikte hiervoor de Google Earth sateliet.
Alle 26 lettertjes vond hij in zijn eigen staat Victoria.
Klik op de foto voor grotere weergave.

Hmmm, wie heeft een voorstel voor een Elsbabbelalfabet ?

Hormonencircus à la Elsbabbel

Dames en heren,

Mag ik u presenteren
Mijn circus van hormonen

Mijn lichaam wordt dan overgenomen door een bende van acrobaten die als losgeslagen zotjes door mijn lijf bewegen en gevaarlijke fratsen uithalen op éénwielers. Vervolgens vliegen ze als gekken aan trapezes door mijn bloedstroom, jongleren ze met knuppels en springen reuzetrampoline.

Ik zit aan de rand van de piste alle pingpongeffecten te ondervinden.
En dan……tromgeroffel………schiet er ééntje weg op een kanonskogel
en wil ik
stokvis
om 11 uur ‘s avonds

In tomatenverwachting

Eigenlijk vind ik het wel leuk te wroeten en te rommelen in de aarde. Zo kreeg ik van mijn ma zaadjes van kersttomaatjes en nu zijn we in tomatenverwachting.

Gisteren heb ik de dappere scheuten verpot, mijn handen roken naar tomaat en aarde en I love it. Ik heb ook de tuin nog wat ingekleurd met zomerbloeiers. Die hangen in rieten manden, hoog boven het wollige gevaar dat konijn genoemd wordt.

Bovendien heb ik nog een oude kleine varkenstrog van het stort gered. Deze moet dienen als vogelbad en heb ik opgevrolijkt met enkele waterplantjes.

Ik ga me nog wat kruiden aanschaffen. De eerste zomerslaatjes zullen hier smaken !

KSA groet u

De garagepoort ging open en daar stonden ze naast elkaar. De spitsbroeders. Mijn twee glunderende druipnatte zoo(n)tjes met modderpoten en schoenen die betere dagen gekend hebben.
"'t Was durversspel in de KSA, moesie, we hebben in de vaart gezwommen en, oh ja, er dreef een drol naast mij, ik moest een aardworm eten en om
't er langst prikkeldraad vasthouden waar stroom op stond, en euh ja, koetjetikken....maar 't was een stier.

"Je bent de beste mama van de wereld dat we dat allemaal mogen doen van jou !"

"Liefste zootjes van me,
drol, aardworm en stier tot daar aan toe, maar elektriciteit.....
ik ben doodsbang van Den Illigen Triek ! Dus, NOOIT meer doen !"

Mei

In mei denkt ons Klein Wupperke een ei te leggen.

Roze confetti

schudden aan kersenbomen
laat het roze confettiballet naar beneden komen

voorjaarsbui helpt show naar de vaantjes
de takken wenen enkel nog regendruppeltraantjes

boom staat weer in zijn bloot
het roze balkleed ligt in de goot

Fonteinkwetterende vogelzang

Ze liggen op de rand van mijn bed: lawaaistoppers. Twee kleine gele oordopjes, die je tot een worstje moet rollen, in je gehoorgang moet stoppen en die zich dan vanzelf ontpopppen tot herriestoppers. Dag kabaal !

Ik heb ze vandoen omdat ik naast een snurkebeest lig. Hij mag knorren, blazen, piepen al wat ie wil, ik hoor het niet. Tegenwoordig komen ze ook goed van pas omdat er net aan de andere kant van de straat gebouwd wordt en de bouwheer de betonmolen zelfs in het weekend ontiegelijk vroeg laat draaien. Op donderdagochtend komt de vuilniskar al om tussen 4 en 5 uur ’s morgens krakend en piepend de zakken ophalen. Maar ook daar heb ik dus geen last van. En ik heb ook geen last van de radiowekker van de kids die altijd veel te luid en altijd op de verkeerde zender staat. En altijd te vroeg afloopt.

Ik ga het vannacht echter eens proberen zonder. Er is namelijk niets heerlijker dan gewekt worden door een fonteinkwetterend koor van lentevogels.

Onstandvastig

Zomerrokje aan. Zomerrokje weer uit. Jeans aan.
Trui uit. Trui weer aan.
Zomerschoentjes aan. Zomerschoentjes weer uit. Winterlaarsen weer aan.
Kousen uit. Kousen weer aan.
Met de fiets naar 't werk. Fiets weer op stal.
Ligzetel buiten. Ligzetel weer binnen.

Ik word zo moe van dit onstandvastig weer. En jullie ?

Vreugdedansje

Ik heb dit weekend verrukelijke asperges à la flamende gegeten. Ik had er al van vrijdag mijn zinnen op gezet, deze tijd van 't jaar zijn ze 'fingerlicking'. Dus trok ik gisteren met manlief te voet naar 't stad op jacht naar een aspergesmenu en na het nuttigen van een heerlijk flesje witte wijn en een groot bord asperges, had ik véél zin om dit vreugdedansje uit te voeren.


vreugdedansje

Ik ben boos

Op de tijdschriften met foto’s van modellen die op wandelende stielo’s lijken.
Op de kledingbedrijven die one-size-fits-all labeltjes in t-shirts naaien, waar zelfs geen pompelmoes in past.
Op de schoenfabrikant van dat fantastische paar dat ik toch niet kan kopen omwille het feit dat zweetpoten niet samengaan met synthetische inlegzooltjes.
Op vrouwen waarvan hun haar er altijd leuk uitziet, terwijl dat van mij veel weg heeft van een coupe savage.
Op mijn handen omdat ze toch maar niet van dat wondje op mijn neus kunnen blijven. En dat al 3 weken.

Maar ik ben zelf ook slecht. Als ik op straat loop en denk : "Jongens, moet je dát zien. Er is een orkaan door haar kast gegaan en ze heeft van elke stapel het bovenste aangetrokken."

Subliem operabanket

Katteneducatie

Echtgenoot weg om avondje te pokeren met vrienden. Kids de deur uit. Zalige stilte. Lekker op mijn stekkie voor de computer aan het bloggen.
Tot Kapitein komt schurken tegen mijn benen. En pootjes geven. En kopjes geven. En zielig naar me kijken.
Ja, man, ik heb je begrepen. Kun je echt niet leren wat deze poes kan ?

Dingessen

Zelfgeknutselde prutskes en souvenirs van mijn kids. Een stukje van de muur van Berlijn. Cowboylaarzen uit New York. Liefdessprokkelbriefjes. Oorringen gekocht aan Indiaantjes niet ver van de Grand Canyon. Een blues T-shirt van Buddy Guy uit Chicago. Een lederen jasje uit Argentinië. Een knuffelkoe die zingt uit Peer.
Een stukse paterkaas uit Vleteren. Schelpen van Ile D'Yeu. Bovenstaand kaartje van mijn vriendin.
Zonder deze dingen zou mijn leven absoluut een stuk minder leuk zijn!

O dierbaar België

De job van manlief kent geen grenzen. Toch geen culinaire.
Vanmiddag stoof hij -wat wij in Roeselare omschrijven als 'preuts gelijk 40'- binnen met uiterst zeldzaam gerstennat. Ik was één en al oor. Naar het verhaal van de Struise Brouwers, de paterkes uit Vleteren en het ontwerp van Delpine Boël voor flesjes bier waarvan er voorlopig maar een beperkt aantal zijn gemaakt.
De voorganger heette -o ironie- Black Albert. En er staat er sedert vandaag ééntje in onze kelder.

Zie ook Murke

Een pareltje vanuit de reclamewereld

Verpakkingsoorlog

Het is hier soms oorlog in de keuken. Ik trek dan ten strijde tegen verpakkingen. Verpakkingen open trekken pakt nogal vaak verkeerd uit, het papier of de folie scheurt dan waar het niet moet.

Probeer het maar eens met een pak soepbeschuiten. Met beschuitverpakkingen voer ik dus oorlog. “Open hier”, staat op de verpakking. Er is een touwtje of klepje waarmee je het boeltje in één zwiep kan openen, doch je moet het wel vinden, hé !
Idem dito voor koekjesverpakkingen of een banale Snickerreep. Zonder tandenwerk niet open te scheuren met als gevolg kapotte koekjes of een verminkte Snicker.
En wat dacht je van blikjes. Sardien in olie bijvoorbeeld : onmogelijk proper open te krijgen. Ofwel scheurt het metalen lipje al af voordat het blik open is, ofwel belandt de olie waar hij niet hoort.
Mayonaise in een knijptube. Een ramp ! Werkt alleen perfect bij een nieuwe tube, de volgende keer komt er vooral en éérst lucht tevoorschijn met pas nadien vrolijk pruttende mayonaiseklodders overal behalve in je bord.

Het ergst zijn de cosmeticastaaltjes die in tijdschriften plakken. Tenzij mij eens iemand kan vertellen hoe ik dat staal van de allernieuwste Nivea shampoo met natte handen kan openen als ik in bad zit. Hallo ? Niet dus. Dat wordt weeral tandenwerk en een schuimende bek.

Ik zal je pakken !

Soms moet ik me een beetje inhouden. Ik praat namelijk ongegeneerd tegen dingen. Als kind kan dat, maar voor een volwassene is het absoluut ‘not done’.

“We gaan er ne keer een lap op geven !”, roep ik tegen de computer.
“Bijna gedaan met zwieren, madam ?” , vraag ik aan de wasmachine.
“Ewel, wat zijn de nieuwsjes van de dag ?”, vraag ik aan de kat als ik thuiskom van mijn werk.
“Man, man, waar hebben jullie gezeten ?”, schreeuw ik tegen mijn met modder besmeurde schoenen.
“Jeeeeeezus ! Waar zijn jullie weer naar toe”, vloek ik tegen de Euro’s in mijn weeral lege portemonnee.

Mijn echtgenoot bekijkt me dan eens zoals alleen hij maar kan kijken : met een half gefronste wenkbrauw.
“Ik zal je pakken !”, krijs ik vanuit de badkamer. “Ca va, kip ?”, roept hij bezorgd van beneden.“Ja, hoor”, antwoord ik, terwijl ik de zonet gevangen spin die rond de WC-pot aan kruipen was terug buiten zet.

A little prayer

Gisteren was er het afscheid van Peter.
Vandaag is Mieke aan de beurt.
Deze jonge mensen hebben indrukwekkende sporen achtergelaten.
Daarom, dit fantastisch liedje, dat ook gedraaid werd tijdens het afscheid van Peter.
I say al little prayer for you both ! Héééééél luid !

Voor Mieke

Het is me het weekje wel.
Mieke is gestorven.
Dit zijn dagen om dicht bij elkaar te kruipen.
Dag, straffe Mie, respect voor jou !


cirkelgang

Van oorsprong
uit volmaakte liefde
was jij, werd jij
mens.

Van stof
uit geestmaterie
stamde jij,
sprak jij, dacht jij, werd jij
mens.

Van zoeken
nooit gebaande wegen gaan,
avontuurde jij,
droomde, lachte jij de tijd in,
werd jij
mens.

Van donker
licht en grijs
waren jouw dagen gemaakt,
van zon en wolken,
stilte, spreken, ontmoeten, werd jij
mens.

Van einde
terug naar oorsprong, donker hoeft niet meer,
licht wekt jou, omgeeft jou,
maakt jou mens, ten volle.

Even stilstaan

Een papa van 39 jaar die zo plots sterft, een mens wordt er sprakeloos van.
Daarom blogstilte tot donderdag na het afscheid.
Katrien, Simone en Ester, weet dat Peter -waar hij ook is- altijd over zijn drie schatten zal waken.



Smile, without a reason why
Love, as if you were a child
Smile, no matter what they tell you
Don�t listen to a word they say
'Cause life is beautiful that way

Tears, a tidal-wave of tears
Light that slowly disappears
Wait, before you close the curtain
There's still another game to play
And life is beautiful that way

Here, in his eyes forever more
I will always be as close as you remember from before.

Now, that you're out there on your own
Remember, what is real and what we dream is love alone.

Keep the laughter in your eyes
Soon, your long awaited prize
Well forget about our sorrow
And think about a brighter day
'Cause life is beautiful that way

Voor Peter

herinner mij
verberg mijn naam niet
tussen plooien van verdriet
bewaar hem
als een handvest
of een lied
dat door je hoofd blijft spelen
zolang ik voort besta
in tekens en verhalen
zolang nog
hoor ik bij dit leven



Katrien en de kindjes, we zijn bij jullie in gedachten.

Dag Floyd

I AM NOT THERE
Do not stand at my grave and weep;
I am not there. I do not sleep.
I am a thousand winds that blow.
I am the diamond glints on snow.
I am the sunlight on ripened grain.
I am the gentle autumn's rain.
When you awaken in the morning's hush,
I am the swift uplifting rush
of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry;
I am not there, I did not die.

Mary Frye

Barstend leven

Borrowed from a blog with plenty of photographic treasures.
Geleend van een blogje met fotografische pareltjes.

Check it out

Een verhaal met lange oren

In januari 2008 hadden we 1 konijn, in juni waren er dat al 27. Er werd hier namelijk rapper vermenigvuldigd dan ik het kan typen...
De kids kwamen thuis met een dakloos konijn dat hun vriend Jonas gevonden had in de goot langs de straat. We namen de clochard met veel liefde op in onze Ark van Noah, bovendien had onze Sif nu wat gezelschap. Maar algauw bleek dat we Jonas zouden moeten herdopen tot Johanna want luttele weken later zat ze met een nest baby bunnies.

Man, man, zo schattig, maar dat was buiten onze kat Kapitein gerekend, die de kleine pluizebollekes op één namiddag tijd allemaal opvrat. De konijnen lopen hier immers vrij rond in de tuin en graven hun hol meters diep onder de grond. 4 Weken later hetzelfde scenario,... en nog eens...en nog eens... en nog eens.... In totaal hadden we 5 nesten in een goeie 5 maanden tijd. Er werd hier nogal wat afgep..pt!

We zagen het altijd aan het gedrag van Kapitein als de kleintjes zouden uitkomen, de rover was dan met geen stokken van voor de ingang van het hol te krijgen. Enfin, we hebben er toch echt wel een aantal kunnen redden en voor adoptie wegegeven. Het laatste nest werd zelfs voltallig gered, want de kids hebben het uitgegraven.
Mission almost impossible 'Save the bunnies' !

Sif is ondertussen zijn mannelijkheid kwijt : de dierenarts maakte een eind aan zijn superpotentie. Geen vrouwen meer in zijn leven, hij heeft nu enkel nog het gezelschap van 2 van zijn zonen :
t' Mienwerkerke en Fluffy.
En Kapitein, die krijgt het af en toe serieus te verduren van Sif die hem een kopstoot durft te verkopen. Fenomenaal ! Alsof hij weet dat de kat de schuld is van het einde van zijn seksleven.


Dit is Sif Sufoor De Snelpoeper, ook de reden waarom ik geen hosta's meer heb in onze tuin....en lege bloembakken.

Konijn 't Mienwerkerke

Fluffy

Made by Sif & sons in mijn mijnen hof !

Deze doet me glimlachen

Voor Hilde, Nele en Bénédicte : de madammen van het reisbureau

De Daily Telegrap maakt een top 20 van klachten van vakantiegangers. Enjoy !

1. Een man zag een overduidelijk opgewonden olifant bij een drinkplaats. Zijn huwelijksreis was volgens hem verpest omdat hij zich “zwaar onderbedeeld” voelde.
2. Een vrouw dreigde de politie te bellen omdat ze naar eigen zeggen door het hotelpersoneel in haar kamer was opgesloten. In werkelijkheid bleek ze het ‘Do Not Disturb’ label aan de binnenkant van de deur als een verbod te zien om haar kamer te verlaten.
3. “Het strand was te zanderig“.
4. Een gast in een Australisch hotel klaagde dat de soep te dik en te sterk was. Hij bleek per ongeluk de vleessaus te hebben opgedronken…
5. “Topless zonnen op het strand zou verboden moeten worden. Mijn vakantie is verpest omdat mijn man de hele dag naar andere vrouwen zat te loeren.”
6. “We kochten een Ray-Ban zonnebril bij een straatverkoper voor 5 euro. Deze bleek later nep te zijn…’
7. “Niemand had ons verteld dat er vissen in de zee zouden zwemmen. Onze kinderen zijn erg geschrokken.’
8. “Onze vlucht van Jamaica naar Engeland duurde ruim negen uur, terwijl de Amerikanen er maar drie uur over deden.”
9. “Mijn verloofde en ik hadden een kamer geboekt met twee bedden. We kregen echter een tweepersoonsbed. Ik hou u nu verantwoordelijk voor het feit dat ik zwanger ben.”
10. “In vergelijking met het driekamerappartement van onze vrienden was ons appartement met één kamer aanzienlijk kleiner“.
11. “In de brochure stond: geen kappers op de locatie. Wij zijn kappers in opleiding, mogen we er nu dan wel komen?”
12. Over een vakantie in Spanje: “Er zijn te veel Spanjaarden, de receptioniste spreekt Spaans, het eten is Spaans en er zijn te veel buitenlanders.”
13. “Het strand zag er niet uit zoals in de brochure. In de brochure is het geel, maar in het echt is het wit.”
14. “We moesten buiten in de rij staan, zonder airconditioning.”
15. “U bent als touroperator verplicht ons van tevoren te verwittigen van lawaaierige hotelgasten.”
16. “Ik ben geprikt door een mug. Niemand had me gewaarschuwd dat ze prikken.”
17. “Het zou in de folder vermeld moeten worden dat de lokale winkel geen lekkere koekjes verkoopt.”
18. “Het is ronduit lui van de lokale winkeleigenaren om hun zaak ’s middags te sluiten. Tijdens de siësta heb ik vaak dingen nodig, het zou verboden moeten worden.”
19. “Bijna elk restaurant dat ik tijdens mijn reis naar Goa (India) tegenkwam had, tot mijn walging, curry op het menu. Ik hou helemaal niet van scherp eten.”
20. “We hadden een excursie geboekt naar een waterpark. Maar niemand had ons verteld dat we een zwembroek en handdoek mee moesten nemen.”

Hij kent me door en door

"Kip, ik heb een éénaprilcadeautje voor jou gekocht !", riep ie enthousiast door de telefoon.
Daarnet kwam ie thuis en kijk es aan, ik ben de eigenares geworden van een T-shirt met volgend opschrift :

1 april

"Wil je VISAPRIL 200 MG voorschrijven", vroeg onze hoofdverpleger aan mijn collega.
"Ikke ?", vroeg ze.
"Ja, iedereen mag dat vanaf vandaag zelf voorschrijven", zei hij.
Ik had hem metéén door, de gluiperd, mijn arme collega was er grandioos ingetrapt.